Igor "Gorek" Jakubowski

Od lat w branży gier trwa dyskusja, która wraca niczym bumerang: czy współczesne tytuły stają się zbyt łatwe, czy przeciwnie — zniechęcają nadmierną trudnością? Gorące debaty na forach, komentarze pod recenzjami, a nawet wywiady z twórcami pokazują, że temat ten nieustannie dzieli graczy. Z jednej strony stoją entuzjaści wyzwań, dla których satysfakcja pojawia się dopiero po dziesiątkach porażek. Z drugiej – osoby ceniące płynność rozgrywki, fabułę i komfort, a nie kolejny ekran „Game Over”.

Ubisoft oficjalnie potwierdził, że trwają prace nad pełnoprawnym remakiem Assassin’s Creed IV: Black Flag — jednej z najbardziej cenionych odsłon w całej serii. Informacja ta natychmiast rozbudziła emocje graczy, bo piracka opowieść o Edwardzie Kenwayu od lat uchodzi za tytuł, który najpełniej połączył otwarty świat, morską eksplorację i klasyczną formułę skradankową marki.

Jeszcze kilka lat temu branża gier utożsamiała się głównie z dynamiką, rywalizacją i wysoką intensywnością rozgrywki. Strzelanki, wielkie RPG czy gry akcji dominowały rynek, wyznaczając kierunek i trendy. Tymczasem na przestrzeni ostatniej dekady wyrosła nowa, pełnoprawna gałąź elektronicznej rozrywki — świat cozy games, czyli gier „przytulnych”, relaksujących, skupionych na emocjach i spokoju. Dziś zadajemy sobie pytanie: czy gry mogą być przytulne? Odpowiedź jest nie tylko twierdząca, ale i pokazuje, jak bardzo ten trend zmienił oblicze współczesnego gamingu.

Przez wiele lat fotografia w grach była ciekawostką, dodatkiem, na który niewielu zwracało uwagę. Dziś stała się jednym z najbardziej charakterystycznych i rozpowszechnionych elementów nowoczesnego gamingu. Photo mode, jeszcze kilkanaście lat temu obecny tylko w pojedynczych produkcjach, dziś jest niemal standardem w dużych tytułach i narzędziem, które realnie wpływa na to, jak gracze odbierają i eksplorują wirtualne światy. Ewolucja tej funkcji znacząco zmieniła sposób grania, dokumentowania i interpretowania wirtualnej przestrzeni.

Grind od lat budzi skrajne emocje wśród graczy. Dla jednych jest zmorą, która sztucznie wydłuża rozgrywkę, dla innych – jednym z najbardziej satysfakcjonujących elementów gier. Choć pozornie polega na monotonii i powtarzalności, pozostaje jednym z najskuteczniejszych narzędzi angażowania odbiorców. Z czego wynika jego popularność i dlaczego tak wiele tytułów opiera swoją konstrukcję na mozolnym zdobywaniu zasobów, doświadczenia czy wyposażenia?

Karciane pojedynki od lat zajmują wyjątkowe miejsce w świecie gier. Ich historia to fascynujący przykład tego, jak klasyczne hobby potrafi dostosować się do nowych technologii i oczekiwań graczy, nie tracąc przy tym swojej pierwotnej energii. Dziś karcianki są jednocześnie tradycyjne i nowoczesne, analogowe i cyfrowe, niszowe i masowe. Wraz z dynamicznym rozwojem branży warto przyjrzeć się, jak przeszły drogę od kart drukowanych na papierze do w pełni cyfrowych ekosystemów oraz jakie perspektywy otwierają się przed tym gatunkiem w nadchodzących latach.