Podczas swojej corocznej konferencji State of Unreal w Chicago Epic Games oficjalnie ogłosiło nową wersję silnika gier, Unreal Engine 6. Firma upubliczniła nowy strumień deweloperski (ang. development stream) silnika na swoim repozytorium GitHub – nie jest to jednak gotowa wersja testowa, lecz wgląd w bieżący rozwój kodu. Widać w nim między innymi pierwszą publicznie widoczną implementację języka Verse. Epic Games deklaruje Early Access pod koniec 2027 roku, a pełną premierę silnika 12-18 miesięcy później, czyli prawdopodobnie w 2029 roku. Mimo, że projekt jest na bardzo wczesnym etapie produkcji, już teraz znalazło się tam kilka innowacyjnych kwestii wartych poruszenia.
Verse zamiast C++
Do tej pory programowanie gier w Unreal Engine odbywało się na dwa sposoby: kodowo w C++ oraz wizualnie w Blueprints. Język C++ służył przede wszystkim do optymalizacji wydajności oraz tworzenia fizyki i logiki gry, natomiast Blueprints było wykorzystywane głównie przez level designerów do szybkiego prototypowania mechanik i ich dalszej iteracji. Nowy silnik przenosi model programowania na język Verse, znany dotąd z tworzenia funkcjonalności w grze Fortnite za pomocą Unreal Editor for Fortnite (UEFN). Narzędzie to zostanie teraz zintegrowane z szóstą wersją silnika, zastępując C++ oraz Blueprints jako nowy język logiki gry. Wewnętrznie silnik nadal będzie używał C++ do takich zadań, jak renderowanie sceny i fizyka rozgrywki, jednak tworzenie mechanik przez deweloperów będzie odbywało się w całości w języku Verse.
Dlaczego Verse?
C++ jest potężnym językiem programowania, dającym programistom pełną kontrolę nad pamięcią fizyczną komputera, używając do tego wskaźników, czyli zmiennych, przechowujących fizyczny adres w pamięci RAM. Od dawna rozwiązanie to jest uważane za jedno z najbardziej wydajnych, jednak ma ono swoją cenę: każdy wskaźnik musi być ręcznie sprawdzany i zabezpieczany przez programistę, ponieważ próba odczytu pustego lub niepoprawnego adresu może skończyć się naruszeniem ochrony pamięci i zabiciem procesu gry przez system operacyjny. Nowy język Verse odcina programistę od bezpośredniego dostępu do RAM-u, zastępując wskaźniki tzw. uchwytami, czyli bezpiecznymi referencjami obiektowymi, których modyfikacja nie zmienia fizycznie pamięci, lecz tworzy nowy, zoptymalizowany obiekt do dalszej pracy. W czystej teorii kosztuje to ułamki milisekund wydajności, ale w zamian eliminuje całą klasę błędów, które od lat są zmorą programistów C++. Otwiera to tym samym silnik na masową, równoległą współpracę wielu twórców naraz nad tym samym kodem bez ryzyka, że ktoś „wysadzi” cudzy fragment gry.
Otwarte standardy – gra jako coś więcej niż jeden produkt
Kolejną ważną funkcjonalnością w UE6 jest przenośność treści, kodu i ekonomii między grami, a nawet różnymi silnikami. Nie chodzi tu o proste kopiowanie szablonów czy pobieranie gotowych elementów z platform typu Fab, gdzie deweloper po prostu wkleja cudzy kod do swojego projektu. Epic Games mówi o czymś głębszym – o otwartych standardach, dzięki którym przedmiot, system progresji czy waluta w grze przestają być zwykłymi plikami leżącymi na dysku, a zaczynają nieść ze sobą własną logikę zapisaną w języku Verse. W praktyce mogłoby to oznaczać, że gracz, zdobywający dany przedmiot w grze A sprawia, iż silnik gry B – nawet stworzonej przez zupełnie inne studio – jest w stanie w locie odczytać jego dane, zachowanie i wartość ekonomiczną. Epic Games nie zdradziło jeszcze pełnych szczegółów technicznych tego mechanizmu, ale już dziś można zobaczyć go w akcji wewnątrz zamkniętego ekosystemu gry Fortnite, gdzie skórki i mechaniki swobodnie przenikają między różnymi trybami gry w ramach UEFN.
MCP – sztuczna inteligencja jako integralna część silnika
Ostatnią ważną technologią, zaadresowaną na konferencji State of Unreal 2026, jest Model Context Protocol (MCP) – mechanizm, pozwalający podłączyć duże modele językowe, takie jak Claude czy Gemini, bezpośrednio do projektu w silniku. To istotna różnica względem dotychczasowych narzędzi AI w grach, które najczęściej generowały gotowy fragment kodu czy tekstury do ręcznego wklejenia do silnika. Model podłączony przez MCP rozumie konkretny przepływ pracy Unreal Engine i może operować bezpośrednio w jego strukturach – edytorze, Blueprintach, scenie – działając raczej jak aktywny współpracownik niż jak zewnętrzny generator treści. Epic Games zostawia przy tym otwarty wybór modelu, więc to deweloper decyduje, z którym dostawcą AI chce pracować. Prototyp tej funkcji jest już dostępny w wersji silnika 5.8, jednak ma on być ulepszony i dopracowany w UE6.
Zapowiadając nową wersję silnika Unreal Engine, Epic Games mocno podzieliło branżę gamedevu na entuzjastów nowej technologii i obrońców dotychczasowych rozwiązań. Z jednej strony, przejście na Verse ma dać większą stabilność kodu i ułatwić budowanie dużych, połączonych światów tworzonych wspólnie przez wielu deweloperów. Z drugiej strony, integracja narzędzi AI budzi niepokój o to, ile z procesu twórczego pozostanie faktycznie w rękach twórców. Rośnie również obawa, że planowane odejście od Blueprints w nowszych wersjach UE6 przekreśli możliwość tworzenia gier bez głębokiej wiedzy programistycznej. Nowa wersja silnika Unreal Engine to więc nie tylko kwestia lepszej grafiki, ale realna zmiana zasad, na jakich opiera się dzisiejsze tworzenie gier. Czy jest to krok w przód, czy jednak zmiana na gorsze – czas pokaże.
